Krok 1: Przygotowanie proszku
Podróż zaczyna się od przygotowania proszku z węglika wolframowego. Czysty wolfram i węgiel są łączone poprzez reakcję chemiczną z tworzeniem cząstek węgla wolframowego. Cząstki te są następnie mieszane z metalicznym spoiwa, zwykle kobaltu, który działa jak klej do trzymania ziaren węglików razem. Odsetek spoiwa wpływa na właściwości ostatecznego materiału; Niższa zawartość spoiwa powoduje wyższą twardość, ale zmniejszoną wytrzymałość.
Krok 2: zagęszczenie
Po przygotowaniu mieszanki proszku jest odcięta w pożądany kształt za pomocą prasów hydraulicznych. Na tym etapie proszek umieszcza się w jamie matrycy i poddawana ogromnym ciśnieniu, powodując łączenie cząstek. Tworzy to „zielony” kompaktowy, który jest kruchy i wymaga dalszego przetwarzania w celu osiągnięcia pełnej gęstości.
Krok 3: Spiekanie
Spiekanie jest najważniejszym krokiem w procesie produkcyjnym. Zielony kompakt jest umieszczany w piecu i podgrzewany do temperatur tuż poniżej temperatury topnienia węglika wolframowego. W tych temperaturach spoiwa kobaltowe topi się i przepływa wokół cząstek węglików wolframowych, tworząc gęstą, solidną strukturę. Spiekanie nie tylko zwiększa wytrzymałość materiału, ale także poprawia jego odporność na zużycie.
Krok 4: Obróbka i wykończenie
Po spiekaniu die ulega obróbce, aby osiągnąć ciasne tolerancje i gładkie powierzchnie. Ze względu na swoją twardość węgliek wolframowy wymaga specjalistycznych narzędzi, takich jak ćwiczenia i szlifierki z diamentami, do cięcia i kształtowania. Zaawansowane maszyny CNC są często stosowane w celu zapewnienia precyzji. W celu zwiększenia wydajności można również zastosować zabiegi powierzchniowe, takie jak polerowanie lub powłoka.
Kontrola jakości
W trakcie procesu produkcyjnego przeprowadzane są rygorystyczne kontrole jakości, aby zapewnić specyfikacje matrycy. Parametry takie jak twardość, porowatość i dokładność wymiarowa są testowane przy użyciu metod takich jak testowanie twardości Rockwell i mikroskopia.
Wyzwania w produkcji
Produkcja Tłoczenie węglików wolframowych umiera przedstawia kilka wyzwań:
Koszt: Surowce i wyposażenie wymagane do produkcji są drogie.
Złożoność: Osiągnięcie jednolitej gęstości i unikanie wad podczas spiekania wymagań.
Maszyna: twardość węglików wolframowych utrudnia maszyna, wymagając specjalistycznych narzędzi i technik.